زمین چقدر خسته ست
و من اندوهم را در آغوشش دفن کردم
+ نوشته شده در سه شنبه نهم تیر ۱۴۰۵ ساعت 23:40 توسط S...City of Brisbane
|
این حجم ریخته از رویای تو را
جمع نمی کنم
باشد
شاید دیوارهای اتاقم را چنگ بزنند
اهنگت بپیچد
مثل نیلوفرهای باغچه حیاطمان در تهران
مثل پیچ موهایم که همیشه انگشت دستم
را می قاپید
رویایت را جمع نمی کنم
تا در من بی محابا بودنم را هاشور زند
بودنت را طومار کند
پیوندهای روزانه
نوشتههای پیشین
- تیر ۱۴۰۵
- خرداد ۱۴۰۵
- دی ۱۴۰۴
- آذر ۱۴۰۴
- آبان ۱۴۰۴
- مهر ۱۴۰۴
- شهریور ۱۴۰۴
- مرداد ۱۴۰۴
- تیر ۱۴۰۴
- خرداد ۱۴۰۴
- اردیبهشت ۱۴۰۴
- فروردین ۱۴۰۴
- اسفند ۱۴۰۳
- بهمن ۱۴۰۳
- دی ۱۴۰۳
- آذر ۱۴۰۳
- آبان ۱۴۰۳
- مهر ۱۴۰۳
- شهریور ۱۴۰۳
- مرداد ۱۴۰۳
- تیر ۱۴۰۳
- خرداد ۱۴۰۳
- اردیبهشت ۱۴۰۳
- فروردین ۱۴۰۳
- اسفند ۱۴۰۲
- بهمن ۱۴۰۲
- دی ۱۴۰۲
- آذر ۱۴۰۲
- آبان ۱۴۰۲
- مهر ۱۴۰۲
- شهریور ۱۴۰۲
- مرداد ۱۴۰۲
- تیر ۱۴۰۲
- خرداد ۱۴۰۲
- اردیبهشت ۱۴۰۲
- فروردین ۱۴۰۲
- آرشيو
آرشیو موضوعی
www.ffjb2.blogfa.com
وبلاگ زمزمه ی زندگی
www.fbjf.bolgfa.com
***آسمان ستاره*** وبلاگ
http://www.1333-t.blogfa.com/.وبلاگ واژه ها هرگز نمی میرند